Zo herkenbaar.. Graag dingen voor een ander doen in de hoop dat de ander dan eindelijk van mij gaat houden.
In mijn jeugd ben ik veel liefde te kort gekomen, geen van mijn ouders die mij ooit zeiden ik hou van jouw of mij knuffel gaven.
Ik weet nog als kind dat ik het raar vondt dat andere ouders dit wel bij hun kinderen deden. Alsof het iets niet normaals was.
Ik ben relatieverslaafd, al mijn hele leven val ik voor mannen die of al een relatie hebben, dit voor mij verzwijgen of op een of ander manier zich in de criminele sfeer bevinden. Zeer slechte types waarvan ik weet dat je er niks mee te maken moet hebben, maar steeds ongevraagd in mijn leven verschijnen.
Het is een patroon waar ik steeds weer in terugval en die ik moet gaan doorbreken.
Ook speelt in mijn leven een ander ding een rol. Zo heb ik van jongs af aan ongevraagd last van mensen die zich tot criminele families behoren en mij niet zien zitten en mij graag te gronden zouden willen richten.
Ik moet er vanaf die relatieverslaafdheid, anders kan het gebeuren dat ik verander in iemand die mannen chanteerd, omdat ze vreemd gaan.