voorstellen
-
Jolanda
- Berichten: 5
- Lid geworden op: do jun 29, 2006 7:24 am
- Locatie: omgeving nijmegen
- Contacteer:
voorstellen
Hi Anna, ik lees nu al weer een weekje mee en ik moet zeggen; heel overweldigend allemaal. Wel typisch dat meerdere mensen zich middels het gastenboek willen voorstellen. Voelt voor mij wel fijn, voelde me zo dom omdat ik ook direct wilde posten. Komt misschien omdat je zooo graag verder wil. Het principe van eerst meelezen is derhalve een hele goeie............ Misschien is het handig om deze berichtjes derhalve weg te halen; het nodigt uit tot nog meer voorstelberichten..................is maar een idee............maar ach, misschien doe je dat al en natuurlijk weet je dat allemaal al en het zal vast een reden hebben en waar bemoei ik me mee..........hahaha. Gr. Jolanda 
Er is geen weg naar geluk; geluk is de weg
Hallo Jolanda, degenen die zich in het Gastenboek voorstelden wisten nog niet hoe ze het besloten forum konden vinden en dachten dat dit het was. Als je je verhaal op het open forum vertelt is dat je eigen keus, dat is wat mij betreft oké, maar ik waarschuw je wel dat iedereen het dan kan lezen, ook mensen die zich niet geregistreerd hebben.
Goed dat je veel leest! en ik hoop dat je er wat aan hebt!
Groetjes, Anna
Goed dat je veel leest! en ik hoop dat je er wat aan hebt!
Groetjes, Anna
-
Jolanda
- Berichten: 5
- Lid geworden op: do jun 29, 2006 7:24 am
- Locatie: omgeving nijmegen
- Contacteer:
Ben er nog steeds en vind het nog steeds overweldigend, heb wel heel erg het gevoel dat ik een klein kind ben dat in een snoepjes winkel aan het snuffelen is. Wil alles wel lezen en het is maar goed dat ik nog niet kan reageren op de berichtjes, ik zou alle regels overtreden, ook daarin voel ik me net een klein kind. Het is zoveel dat ik het niet kan onthouden blijkbaar. Dat maakt dat ik me klein voel hier in nietig. Zou ook graag zien dat mijn eerste reactie in dit gastenboek werd verwijderd. Groetjes Jol
Er is geen weg naar geluk; geluk is de weg
Ik wou me graag even voorstellen. Ik ben 20 jaar en heb twee maanden geleden iemand ontmoet waar ik een relatie mee wou , hij is depressief en heeft een zwaare jeugd gehad. Hij had net een intense relatie met zijn ex verbroken. ik viel vcoor hem hoewel hij mij vertelde dat hij geen relatie wou.. toch werden we steeds closer en vervolgens wou hij weer meer afstand ik deed alles om hem dichterbij mij te hebben terwijl ik geen eens wist waarom. Ik wist niet wat ik nou zo leuk vond en voelde me ook niet verliefd.
Toen las ik een psychologie boek waarin werd gesproken over een relatie verslaving in het boek.. ik ben nu begonnen met het lezen van het boek en herken me bijna en alles het is fijn om te zien dat er mensen met hetzelfde probleem zijn en tegelijk erg moeilijk.
Een tijdje geleden had ik 'hem' aan de telefoon ik belde hem nadat ik was uitgegaan en ik die dag bijna niks van hem had gehoord. Ik kon op dat moment mijzelf niet onder controle houden. Ik belde hem en hij begon over zijn ex en hoe zij hem had gemailt en een filmpje had opgenomen waarin zij dingen vertelde over fijne tijde in hun relatie ( hij was tijdens hun relatie er van overtuigd dat hij met haar wou trouwen) . Dit nieuws vulde niet mijn leege gevoel maar maakte het alleen maar groter. Ik begon zijn ex zwart te maken en vertelde hoe rot ik me wel niet voelde en dat ik zin had om mijn polsen door wou snijden. De volgende ochtend kreeg ik een berichtje dat we maar beter een tijdje geen contact konden houden want opmerkingen als je polsen doorsnijden gingen er bij hem niet in hij wou geen zwaare relatie. Nu ben ik alleen ik voel nu heel duidelijk hoe leeg ik me van binnen voel en voel me misselijk. Niemand om bevestiging te zoeken niemand die de leegte kan vullen. Ik wil erg graag naar een robin noorwood groep gaan ik hoorde dat dit een verslaving was en weet het nu zeker ik voel me uitgeput depressief en vooral heel leeg van binnen ik wil hem steeds bellen, helaas niet om wie hij is , maar wat hij mij kan geven... een opvulling van de leegte.. ik wil leren echt van iemand te houden....
fijn om bij jullie lotgenoten te zijn... alvast bedankt
Toen las ik een psychologie boek waarin werd gesproken over een relatie verslaving in het boek.. ik ben nu begonnen met het lezen van het boek en herken me bijna en alles het is fijn om te zien dat er mensen met hetzelfde probleem zijn en tegelijk erg moeilijk.
Een tijdje geleden had ik 'hem' aan de telefoon ik belde hem nadat ik was uitgegaan en ik die dag bijna niks van hem had gehoord. Ik kon op dat moment mijzelf niet onder controle houden. Ik belde hem en hij begon over zijn ex en hoe zij hem had gemailt en een filmpje had opgenomen waarin zij dingen vertelde over fijne tijde in hun relatie ( hij was tijdens hun relatie er van overtuigd dat hij met haar wou trouwen) . Dit nieuws vulde niet mijn leege gevoel maar maakte het alleen maar groter. Ik begon zijn ex zwart te maken en vertelde hoe rot ik me wel niet voelde en dat ik zin had om mijn polsen door wou snijden. De volgende ochtend kreeg ik een berichtje dat we maar beter een tijdje geen contact konden houden want opmerkingen als je polsen doorsnijden gingen er bij hem niet in hij wou geen zwaare relatie. Nu ben ik alleen ik voel nu heel duidelijk hoe leeg ik me van binnen voel en voel me misselijk. Niemand om bevestiging te zoeken niemand die de leegte kan vullen. Ik wil erg graag naar een robin noorwood groep gaan ik hoorde dat dit een verslaving was en weet het nu zeker ik voel me uitgeput depressief en vooral heel leeg van binnen ik wil hem steeds bellen, helaas niet om wie hij is , maar wat hij mij kan geven... een opvulling van de leegte.. ik wil leren echt van iemand te houden....
fijn om bij jullie lotgenoten te zijn... alvast bedankt
Hallo Lisz, welkom!
Dat psychologie boek waar je over schrijft is dat misschien 'Als hij maar gelukkig is' van Robin Norwood? of is het misschien een ander boek? daar ben ik wel benieuwd naar.
Als je naar een Norwoodgroep wilt kun je kijken op mijn website www.norwoodgroep.nl bij 'Landelijke lijst Norwoodgroepen' of er een groep bij jou in de buurt is.
Groetjes, Anna
Dat psychologie boek waar je over schrijft is dat misschien 'Als hij maar gelukkig is' van Robin Norwood? of is het misschien een ander boek? daar ben ik wel benieuwd naar.
Als je naar een Norwoodgroep wilt kun je kijken op mijn website www.norwoodgroep.nl bij 'Landelijke lijst Norwoodgroepen' of er een groep bij jou in de buurt is.
Groetjes, Anna
-
Gast