Mijn naam is Alexandra en ik ben 35 jaar.
Ik heb M zo'n 7 jaar geleden leren kennen. We zijn jarenlang gewoon vrienden geweest, ik vond hem totaal niet aantrekkelijk in het begin en hij was niet het type waar ik normaal op zou vallen...
Onze vriendschap werd steeds hechter en hij deed alles voor me, stond dag en nacht voor me klaar. Ik wist dat hij getrouwd was (En een kindje van inmiddels 9) en hij vertelde me al sinds het begin hoe slecht de relatie met z'n vrouw was en hoe ze hem venederde en geen liefde gaf en dat er constant ruzie was. Hij deed alles om maar niet naar huis te hoeven, naast z'n werk was hij dag en nacht met z'n vrienden op stap, alles om maar zo min mogelijk thuis te zijn...
Mijn relatie met mijn vorige vriendje was alweer een tijdje uit en ik kreeg toch behoefte aan een beetje intimiteit, en ik werd langzamerhand stapelgek op M omdat hij zo super lief voor me was, en we zo'n goede band hadden....zo zijn we in bed beland. (ik ben echt zeer zeker niet de vrouw die getrouwde mannen verleid, ik heb daar zelfs een hekel aan en ben me zeer bewust dat ik het ook niet leuk zou vinden als een ander er met mijn man vandoor ging laat ik dat voorop stellen!!) Maar dit was en voelde toch anders hoe stom dat ook mag klinken...
Het voelde allemaal super goed, voor hem ook want dat was hij niet gewend thuis sex met gevoel...Zijn vrouw was kil en koud en knuffelde hem nooit, ik was inmiddels stapelgek op hem en hij ook echt op mij en we knuffelden elkaar dood!
Nou denken veel mensen hier natuurlijk, jaja dat zeggen ze allemaal: slechte relatie thuis... Maar ik leerde zijn ouders kennen, en die vertelden mij ook echt dingen over zijn vrouw over hoe slecht en gemeen ze voor hem was...kan je nagaan, komt hun zoon aan die getrouwd is met z'n vriendin...! Maar die mensen hebben gezien hoe hij al 19 jaar leed in dat huwelijk en hoe z'n vrouw hem behandelde, en ze waren stapelgek op mij doordat ze zagen hoe gelukkig we samen waren...
We deden alleen maar leuke dingen met elkaar en hebben nooit ruzie gehad. Zijn ouders en zijn hele familie wil niets met zijn vrouw te maken hebben, en echt iedereen had een hekel aan haar en hoe ze met M omging en iedereen accepteerde ons samenzijn.
Toen we meer dan een jaar echt wat met elkaar hadden is zijn vrouw er afgelopen augustus achtergekomen, we namen twee weken afstand van elkaar en daarna was het contact weer als vanouds...Dat heeft zich nog een paar keer herhaald...zijn vrouw kwam er weer achter en een tijdje later gingen we weer vrolijk verder, we konden gewoon niet zonder elkaar.
Na een tijdje begon ik dat een beetje zat te worden dat hij toch steeds terug ging en heb gezegd tegen hem dat ik wilde breken. Hij werd helemaal gek en heeft de hele nacht voor mijn huis gestaan, ik heb notabe zijn vrouw gebeld om hem bij mij weg te halen...
Ik snap ook niet waarom hij toch niet met haar breekt, zij zegt dat ze ook niet met hem verder wil...
Ik moet hiermee stoppen maar kan het simpelweg niet loslaten! Er zijn momenten dat ik echt dood wil en het echt niet meer zie zitten... Ik heb hele lieve ouders, zie er goed uit, heb alles wat mijn hartje begeert, een prachtig huis...maar toch ben ik echt niet gelukkig, en ben bang dat ik ook nooit gelukkig word met een ander...hij lijkt wel een obsessie voor mij...ik hoop dat ik het ooit los kan laten...
Ik hoop dat er mensen zijn die zich herkennen in mijn verhaal.
Ik ga zeker naar een norwoodgoep in mijn stad en hoop dat ik er een beter mens van word...ik hoop het echt...