enkel rust bij hem

Voor reacties en suggesties e.d.
Plaats reactie
Bericht
Auteur
griet
Berichten: 4
Lid geworden op: vr feb 06, 2009 1:40 pm

enkel rust bij hem

#1 Bericht door griet » vr feb 06, 2009 2:11 pm

ik ben bang omdat ik enkel rust vind bij hem. ik weet dat het een totaal destructieve relatie is, zeker voor mijzelf, en toch, als ik bij hem ben dan ontspan ik helemaal. Soms word ik echt gedreven naar hem, ik zou midden in de nacht in zijn bed gaan liggen, ik zou hem zoeken in alle cafés, ik word soms zo gek van mezelf. Maar als ik bij hem ben vind ik rust. Dan kom ik thuis. Hoewel ik heel ver van huis ben dan. Is dit herkenbaar? gaat dit over? kan iemand mij helpen?

Daantje
Berichten: 1725
Lid geworden op: di apr 18, 2006 5:32 pm
Locatie: Woerden
Contacteer:

Re: enkel rust bij hem

#2 Bericht door Daantje » za feb 07, 2009 10:55 pm

Hallo Griet,

Het is herkenbaar en ja het kan overgaan, zoals alcoholisme (rust hebben na gedronken te hebben terwijl lange tijd NIET drinken altijd die rust geeft).
Niet meer die foute man. Maar ik heb 't niet zonder de groep(en) gekund. (Al-Anon, Al-Anon/ACA en de Norwoodgroep)..

Sterkte!

Daantje

Anna
Site Admin
Berichten: 19212
Lid geworden op: vr nov 05, 2004 10:09 pm

Re: enkel rust bij hem

#3 Bericht door Anna » zo feb 08, 2009 1:54 pm

griet schreef:ik ben bang omdat ik enkel rust vind bij hem. ik weet dat het een totaal destructieve relatie is, zeker voor mijzelf, en toch, als ik bij hem ben dan ontspan ik helemaal. Soms word ik echt gedreven naar hem, ik zou midden in de nacht in zijn bed gaan liggen, ik zou hem zoeken in alle cafés, ik word soms zo gek van mezelf. Maar als ik bij hem ben vind ik rust. Dan kom ik thuis. Hoewel ik heel ver van huis ben dan. Is dit herkenbaar? gaat dit over? kan iemand mij helpen?
Griet, wat jij hier schrijft doet mij denken aan een junk die 's nachts op zoek gaat naar een shot, en denkt dat dit hem rust geeft, terwijl de verslaving juist zijn hele leven ontwricht en enorme onrust brengt. Hij wordt gedreven door zijn verslaving en de macht die dat over hem heeft. Net als mensen die roken denken dat de sigaret hun rust geeft, wat in zekere zin zo is, het verdoofd je gevoelens, maar het hebben van nicotine in je bloed en de afhankelijkheid daarvan en de voortdurend terugkerende drang die dat met zich meebrengt van het steeds weer op pijl te moeten brengen van het nicotinegehalte in je bloed als dat weer gedaald is, geeft juist grote onrust in je leven. Een sigaret opsteken geeft je dan de illusie dat dat je rust geeft, en dat je daarmee de onrust in je leven oplost.

Alleen je losmaken van dat waar je afhankelijk van bent en van het idee dat je dit nodig hebt om rust te vinden (waarmee je jezelf voor de gek houdt), zal rust geven in je leven. Echte rust, niet de rust van een shot heroïne, of nicotine, of verslavende man, die je tot deze onrust drijft.

Ik denk hierbij ook aan iets wat Robin Norwood schrijft in haar tweede boek (hoofdstuk 5, brief aan Millie):

Broccoli en chocoladetaart
"Toen ik eens een lezing gaf over eetverslaving, vroeg een vrouw uit het publiek mij hoe zij kon bepalen welke gerechten ‘veilig’ waren en welke ‘verslavend’. Een andere vrouw riep uit: ‘ach, laten we toch eerlijk zijn: niemand van ons staat midden in de nacht op om de hele stad rond te rijden op zoek naar broccoli!’
Sindsdien heb ik haar woorden steeds gebruikt om dit punt te verduidelijken. Ik beweer niet dat jezelf beperken tot mannen die even saai zijn als een afslankdieet de oplossing is voor een relatieverslaafde. Ik wijs er eenvoudig op dat sommige mannen te vergelijken zijn met broccoli: niet te enerverend, maar gezond en goed voor ons. Terwijl sommige andere mannen te vergelijken zijn met chocoladetaart: ongelooflijk aanlokkelijk, maar voor ons relatieverslaafden uiterst gevaarlijk."

Ik zeg altijd: er zijn voedingsmiddelen, situaties en contacten die zijn voedend, bevredigend en geven rust van binnen, en andere die juist onrust geven, die niet voedend zijn en niet bevredigend. Het is belangrijk daar op te letten.
Groetjes, Anna

Katrien
Berichten: 1
Lid geworden op: zo feb 15, 2009 1:01 pm

#4 Bericht door Katrien » zo feb 15, 2009 11:14 pm

Hallo Griet, ik ben ook nieuw. Mag ik op reageren.
Mijn 2e echtgenoot had fikse narcistische trekken, al zal hij dat zelf nooit erkennen. Ook ik vond hem geweldig, charmant, perfecte minnaar, hij was 13 jaar ouder dan ik, maar ik was mezelf volledig kwijt na n aantal jaren. Mijn advies: zo snel mogelijk wegwezen en elk contact verbreken.
Ik dacht dat ik met contact houden, over onze dochter, wel 'gewoon' door kon gaan, dat doe je toch als moeder, dat gun je je dochter, dat gun je ook hem. Inmiddels heeft hij haar zo gemanipuleerd toen ze in de puberteit kwam, dat ik mijn tienerdochter de afgelopen 2 jaar amper heb gezien en de relatie tussen haar en mij volledig is verstoord.
Waarom ik verliefd op hem werd. :?: Na t lezen van de boeken begint het me steeds duidelijker te worden.
Zoek steun van gezond denkende mensen die op je inpraten, want zelf ben je volledig de weg kwijt, weet ik nog van mezelf.

Vie
Berichten: 1
Lid geworden op: za mar 14, 2009 6:05 pm
Locatie: Oost-Vlaanderen

enkel rust bij hem

#5 Bericht door Vie » za mar 14, 2009 6:38 pm

Hoi, Griet,
ik ben zelf voor de eerste maal bij een coda-groep gegaan, en het is ongelooflijk die (h)erkenning. Ik kan je perfect zeggen, blijf weg van narcistische persoonlijkheden, maar het doen is iets anders. Ook voor mij is het moeilijk om geen berichten meer te sturen naar een man die verschillende vrouwen nodig heeft om zich "gelukkig" te voelen, probeer steun te zoeken, bel en mail naar mensen die je hierin kunnen steunen
Groetjes
Vie

Plaats reactie