Ben ik eindelijk op de goede plek hier? Even voorstellen

Voor reacties en suggesties e.d.
Plaats reactie
Bericht
Auteur
lonely me
Berichten: 2
Lid geworden op: di dec 13, 2011 1:10 pm

Ben ik eindelijk op de goede plek hier? Even voorstellen

#1 Bericht door lonely me » di dec 13, 2011 1:46 pm

Hallo allemaal,

Ik ben een vrouw van 38 jaar, getrouwd, 2 kinderen en zeer zeker relatieverslaafd. Alleen is niet mijn partner de oorzaak, maar mijn vader.

Ik ben opgegroeid in een gezin met 2 alcoholistische ouders. Mijn vader was ontzettend dominant en naar mijn idee had hij bindingsangst. Ik ben dan ook opgegroeid met aantrekken en afstoten. Ik kon mijn vader nooit peilen. Wist nooit wat ik aan hem had en hoe hij werkelijk in elkaar zat. Verder waren er natuurlijk nog de problemen die voorkomen met alcoholgebruik.
Zoals iedereen die opgegroeid is in een gezin met alcoholisten, hunkerde ik naar aandacht en liefde, maar heb nooit het gevoel gehad dat er (voldoende) van mij gehouden werd.
Mijn vader bepaalde hoe ik mij voelde. Alles wat hij zei was waar. Ik heb niet geleerd een eigen mening te mogen hebben en boos worden heb ik ook niet geleerd. Ik heb alleen geleerd loyaal te zijn en alles te slikken.

Op mijn 19e ben ik gaan samenwonen met iemand die erg op mijn vader leek. Ieder weekend zat hij in de kroeg met vrienden en ik zat thuis. Ik voelde me letterlijk mijn moeder. Ook was deze persoon heel dominant en kon (net als mijn vader) ontzettend agressief reageren met drank op. Uiteindelijk ben ik wel met hem getrouwd en na 2,5 jaar weer gescheiden omdat hij verliefd was geworden op iemand anders. Hij bleek al meerdere malen vreemd te zijn gegaan (mijn vader ging ook vaak vreemd).

Na mijn scheiding kreeg ik vrijwel direct iets met mijn huidige man, die het tegenovergestelde is van mijn vader. Mijn man is ontzettend lief, zorgzaam en heeft een ontzettend goed inlevingsvermogen. Ik hou heel veel van hem, maar op de 1 of andere manier is dit niet genoeg.

Mijn vader is 2,5 jaar geleden overleden en sinds die tijd gaat het helemaal niet goed met mij. Ik ben in een heel diep gat gevallen, omdat er ineens niemand meer was die mij vertelde wat hij van mij vond of over mij dacht. Ik was mezelf helemaal kwijt. Wist niet meer wie ik was of hoe ik me moest gedragen. Ik viel terug op wat ik in mijn jeugd had geleerd. Seksueel gedrag, pornofilms enz. Waar ik altijd een hekel aan had gehad, deed ik nu zelf.
Ik merk dat ik ontzettend wordt aangetrokken door mannen die mij aandacht geven, mij gevoelsmatig raken en die zich vervolgens weer terug trekken. Aantrekken en afstoten dus.
Ik wil die persoon dan kunnen doorgronden en begrijpen, maar omdat dat niet lukt, bijt ik me erin vast. Ik wil zo graag dat die persoon van mij gaat houden om wie ik ben, maar mannen blijken mij uiteindelijk alleen als lustobject te zien. Tja, zo zag mijn vader vrouwen ook.
Het wordt een obsessie en ik kan niet meer terug. Enerzijds omdat ik mij te snel hecht aan iemand en anderzijds omdat het ook wel een zekere spanning oproept.

Het rottige is dat ik precies weet waar het vandaan komt, maar ik weet niet wat eraan te doen. Want mijn innerlijke gevoel schreeuwt om die aandacht en liefde. Daarom is het ook zo moeilijk om los te laten. Het geeft aan de ene kant een heel goed gevoel om aardig en lief gevonden te worden. Om die aandacht te krijgen. Maar aan de andere kant weet ik dat het fout is. Het zijn de verkeerde redenen.
Mijn man is zo'n schat dat hij ook heel goed begrijpt waarom ik hier last van heb. Maar het is voor hem wel heel moeilijk, want hij is bang dat er een dag komt, dat ik vreemd zal gaan. Ook al is dat niet eens mijn bedoeling.

Herkent iemand dit?

Daantje
Berichten: 1725
Lid geworden op: di apr 18, 2006 5:32 pm
Locatie: Woerden
Contacteer:

Re: Ben ik eindelijk op de goede plek hier? Even voorstellen

#2 Bericht door Daantje » wo dec 14, 2011 1:21 pm

Hallo Lonely,
Ja herkenbaar (deels).
Ken je Al-Anon/ACA (Adult Children of Alcoholics)?

Via www.Al-Anon.nl kom je vast wel ergens uit, mocht je interesse hebben. Anders mag je me altijd vragen.

Toi toi!

Daantje

Daantje
Berichten: 1725
Lid geworden op: di apr 18, 2006 5:32 pm
Locatie: Woerden
Contacteer:

Re: Ben ik eindelijk op de goede plek hier? Even voorstellen

#3 Bericht door Daantje » wo dec 14, 2011 1:24 pm

Via deze site kom je een lijst tegen, en de ACA is bijvoorbeeld:
Al-Anon ACA
(voor volwassen kinderen)
ALMERE donderdagavond in de even weken
AMSTERDAM dinsdagavond
ARNHEM woensdagavond 1x per 2 weken
BREDA donderdagavond in de oneven weken
DEN HAAG maandagavond
DRACHTEN maandagavond 1x per 2 weken
GOUDA dinsdagavond
HILVERSUM - Het Gooi donderdagavond in de even weken
ROTTERDAM (Zuid) laatste maandagavond van de maand
UTRECHT maandagavond 1x per 2 weken

Maar de gewone Al-Anon volstaat ook. Ik heb er bijzonder veel baat bij gehad.

Liefs,
Daatnje

Anna
Site Admin
Berichten: 19226
Lid geworden op: vr nov 05, 2004 10:09 pm

#4 Bericht door Anna » wo dec 14, 2011 3:28 pm

Hallo Lonely. Welkom! Heb je het boek 'Als hij maar gelukkig is' van Robin Norwood al gelezen? En het vervolgboek 'Vrouwen die te veel liefhebben - Reacties op 'Als hij maar gelukkig is'? Bijvoorbeeld het hoofdstuk over sexueel misbruik en sexverslaving? Dat heeft mij zelf heel veel inzicht gegeven waarom ik zoveel met sex bezig was.
In het eerste boek staat een goed stappenplan waarmee je deze problemen kunt overwinnen (misschien zijn niet alle stappen van toepassing op jou).
Groet, Anna

lonely me
Berichten: 2
Lid geworden op: di dec 13, 2011 1:10 pm

#5 Bericht door lonely me » wo dec 14, 2011 11:34 pm

Heel erg bedankt voor de reacties.

Ik ben op mijn 21e naar een praatgroep voor partners van alcoholisten geweest bij het CAD. Er waren toen nog geen groepen voor kinderen van alcoholisten. Op zich heeft mij dat wel meer duidelijkheid gegeven over alcoholisme en vooral de gezinsrollen die iedereen heeft in zo'n gezin.
Ik ben er vroegtijdig mee gestopt, omdat mijn moeder in die periode overleed. Precies op het moment dat ik moest leren wat afstand te nemen en dat kwam nogal rauw op mijn dak, want deze afstand bedoelde ik niet....
Na de tijd heb ik niet echt meer de behoefte gehad om weer opnieuw te beginnen. Ik dacht dat ik alles een plek had gegeven, maar toen mijn vader overleed, kwam alles weer naar boven.

Ik heb het boek nog niet gelezen, maar heb het al wel besteld. Ik heb al wel een boek over seksverslaving gelezen en dat is heel herkenbaar. Vooral ook omdat het een manier is om met alle pijn om te gaan. Het vervangt pijnlijke gevoelens en gedachten voor prettige gevoelens en gedachten. En dat is precies wat ik doe. Ik ben bang heel diep te zakken als ik al mijn gevoelens ineens over mij heen laat komen.
Ik hoop snel het boek "als hij maar gelukkig is" te lezen en ik ben benieuwd naar het stappenplan.

Plaats reactie