elfje aan vernieuwing toe

[elfje09]

Dag iedereen,

Ik ben kersvers op dit forum. Ik ben een lesbische vrouw uit België die voortdurende depressies had tijdens mijn leven. Telkens kon ik de vinger niet op de wonde leggen. Mijn eerste relatie had ik toen ik 19 was en ik dacht er nooit aan dat die kon eindigen. Dat kwam gewoon niet in me op. Toen die wel eindigde, kreeg ik een zware depressie. Ik wou niet meer leven, dat leek zinloos. Ik heb geen mooi gezicht noch lichaam en ik meende dat ik niemand zou bevallen, tenzij iemand die me niet aansprak. Dat kan ook niet de bedoeling zijn. Ik ben méér dan 10jaar alleen gebleven na die eerste relatie. Schrik om nogmaals een 'scheiding' te moeten doormaken, schrik om terug 'in de steek gelaten' te worden. Tot ik via een advertentie toch terug iemand vond. Ze woonde heel ver van me vandaan, maar dat kon me niet deren : ik zocht koestering, veiligheid, ik kon niet alleen zijn. Ik liet m'n geboortestreek achter en begon een nieuw leven. De verschillen bleken te groot, alhoewel ik haar 'hart' wel waardeerde. Dit was geen slechte vrouw, maar we verschilden gewoon te veel. Had ik toen sterk in m'n schoenen gestaan, ik had er vroeger een einde aan gemaakt. Dat is er pas van gekomen na 9jaar én toen iemand geïnteresseerd in me was. Ik kon dus slechts uit m'n oude relatie nadat ik de zekerheid had dat er iemand anders was. Ditmaal was het iemand uit de psychiatrie, die ik daar had leren kennen. Aanvankelijk één en al charme en levendigheid maar met een traumatisch verleden. Ik voelde liefde (dacht ik) maar ook de drang haar te redden. Die relatie hield amper 3 maand stand. Nadien heb ik nog 2 relaties gehad met mensen die 'zwaar beschadigd' zijn. Telkens kon ik die moeilijk lossen, stortte mijn héle wereld in. Ik herken een patroon in mijn partners : levendige, charmante mensen maar die gebrek aan empathie hebben, die egocentrisch zijn. Pas nadat ik het boek van Susan Forward (als liefde een obsessie wordt) had gelezen, wist ik dat het geen zin had me telkens te focussen op m'n partners en bij hen oorzaken te vinden voor hun onkunde op relatie-vlak. Ik besefte toen dat ik de foute mensen aantrek, dat ik zo'n behoefte had aan gezelschap dat ik me liet vernederen, gebruiken. Mijn laatste partners zijn voorwaar échte narcisten en je kan me bijgevolg ook vinden op ps.punt.nl onder 'elfje', omdat vele mensen die omgaan met een narcist ook vaak een gebrek aan zelfvertrouwen hebben. Ik weet nog niet of ik het 12-stappen programma wil/zal volgen, ik ben het boek nog volop aan het lezen van R. Norwood.
Verder wens ik mezelf en iedereen hier succes met de doelen die hij zichzelf heeft gesteld.